Terug naar Canada

Dag pennenvrienden, Goed aangekomen. Twee weken binnenshuis gezeten ter verhindering van de verspreiding van nieuwe varianten van het coronavirus in Canada. Ook drie testen ondergaan - ze steken dat hier niet zo ver in de neus. Het water uit meren is hier zo helder als het water dat thuis uit de kraan komt. De zomers zijn hier “merveilleux” zoals in de reisgids staat. Ge zou het niet zeggen als je ‘s winters de pakken sneeuw ziet.

De snor

2-jarig jubileum Een experiment. De snorharen laten staan. Wekenlang gespaard om een centimeter dons te krijgen onder mijn neus. Rosse haren. Meester Ides had ooit een snor. Recht in het midden boven de lip was er een uitkeping ter bevordering van de verstaanbaarheid ten aanzien van doven. Later scheerde hij zijn snor af. Een spijtige zaak! « En, wat vindt uw vriendin daar van? » Alsook, het twee-jarige jubileum van Gandalf en Saruman.
Wat autostrades en bruggen in den vreemde met een deuntje van daarginder. Ik moest zowaar denken aan Skip die mij ooit gewezen heeft op het romantische aan het rijden doorheen autostrades, het kopen van een blikje bier in de lokale « depanneur » (nachtwinkel) en het zien van zonsondergang met kilometers en kilometers van asfalt die langsvliegen. Zowaar was er die dag een fenomenale zonsondergang, open hemel. In mijn jeugdige enthousiasme (zeer weinig gezien door buitenstaanders) waren we driftig op zoek naar een goed veld om de zonsondergang te bezien.
Beste landgenoten, Verloren zoon, Wout, keert terug, na zijn essentiƫle reis naar het buitenland - het bezoeken van zijn deerne. Uiteindelijk wie wil er nu op zijn eigen zitten in deze barre tijden? We hebben natuurlijk ons best gedaan en ons aan de covid regels gehouden. Het zit hier en het zit daar en we moeten ons in beide landen aan even strenge maatregelen houden. Kleine uitklaring: er zal in quarantaine gegaan naar de wensen van ons vaderland, zoals er ook in het begin 2 weken in quarantaine gegaan is.
De anti-toerist. Ik wil lelijke dingen zien. Ruwe, mensgemaakte roestige fabrieken. Gaan waar het niet voorzien is. Spijtig genoeg heeft mijn reisgezellin niet dezelfde smaak. Het land lijkt hier nog onafgewerkt. Hier zijn nog eindeloze velden en bossen. Klaar om ‘ontwikkeld’ te worden. Anderzijds, de luchthaven Mirabel, die als een gigantisch Olympisch project uit de jaren 70 verrees, is nu ongebruikt. « Ale ale ale, ik zeg tegen mijn eigen, zit diene nu nog altijd in ‘t buitenland.